Jan z Witenburga

Jan z Witenburga/de Witterborch/  /przed 1256-po 1273/,rycerz, sołtys tczewski. był jednym z czołowych przedstawicieli grupy niemieckich rycerzy i mieszczan, która po 1253 pojawiła sie na Pomorzu Gdzńskim w otoczeniu Ksiecia Sambora II. Pierwsza źródłowa wzmianka o Janie z Wittenburga zawarta w dokumęcie Sambora II z 13 maja 1256r. określa go jako rycerza i sołtysa tczewskiego. Miasta, które dokumet lokacyjny otrzymało od Sambora II w 1260r.,w którym Jan występuje na I miejscu wśród świeckich świadków tego aktu. Był świadkiem kilku nadań Sambora II dla innych przybysz niemieckich. Janowi z Wittemburga Sambor II przyznał z książęcego nadania Malenin i Godziszewo.

 

Znaczną rolę odegrał Jan przy powołaniu do życia klasztoru cysterskiego w Pogódkach, filii opacstwa z meklemburskiego Doberanu. Sam był obecny 29.06.1258r. na uroczystosciach erekcyjnych w Pogódkach/ łącznie z Samborem II/. Dla wsparcia ksiażęcego uposażenia klasztoru oddał na rzecz cystersów wies Malenin. Pod koniec życia sam wstapił do zakonu cysterskiego i przekazał również w jego posiadanie Godziszewo. Zmarł przed 08.09.1273r. jako donator i konwers zakonu.
Brak danych o jego żonie i potomkach męskich. Źródła podaja jedynie córke/bez imienia/ jako żonę Chrystiana mieszcznina tczewskiego, obdarzonego przez ksiecia Mściwoja częscią wsi Grabiny na Żuławach.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *